Şiir | İzin Ver
İzin Ver

Bal güneşim,
Hırçın toprağım
Benim bir an yaşamama izin ver
Yapayalnızlığımı sürdüreyim.
Böylesi gider hoşuma.

Hırpalatmadan kendimi
Saygımı harcamadan cömertçe
Bir an yaşamama izin ver.

Sevişir, hoşlanır uçarız sevinçten
Emeriz havayı, mutluluğu
Dillerimiz anlamsız ve yabancıdır.
Başkasında kendimizi zorlarız.

Benim bir an yaşamama izin ver
Kavurucu ağacım
Kafeslerine almadan beni
-Ki onu içime çarçabuk yerleştirirler-
Lambamı taşırlar su kenarlarına
Islak kumlarda geceleri yeni avlardır
Gözledikleri.
Kendileri uykularında yalnız, yorgun
Hoyrat elleriyle benim yüreğimi ezerler

Bırak zorlu gençliğim
Bir an yaşamama izin ver
Sesim açık kapılardan süzülüp geçsin.


Özel Arabul
KATEGORİ : Epik